mijn harpspelende dochter
December is ook een tijd van mijmeren;
over mijn jongste bv die nu, door studie
studendentjob, dansen en vriendje,
jammer genoeg niet meer harpt.
zo streelt je hand: een eigen lied
als ‘t zoet betoverend wenen
glijdt zacht gewichtloos klank
in hoorbaar eigen cantilenen
van wonderen zingen zij
en van een liefde, hartstocht
eenzame droeve rouw in ons
die zelden woorden vindt
tot melodie die zoet verleidt
en jij ons weer laat dromen
mag het dan stilte zijn
om hen ruimte te geven
aan ‘t andere eind der tonen.
sunset 20-12-2008
Reacties op dit gedicht
| Jacky Van den Berghe: | Zondag, december 21, 2008 02:31 |
| Hopelijk komt het allemaal terug, Ingo! Die laatste strofe! Liefs, Jacky |
|
| Anneke van Dijk-Ploeg: | Zaterdag, december 20, 2008 18:59 |
| prachtig verwoord ons nichtje speelt ook harp, maar jammer genoeg horen wij het ook niet meer door omstandigheden.... heel jammer liefs, namaste, anneke |
|
| verhavert: | Zaterdag, december 20, 2008 15:59 |
| zo warm zo teder jouw woorden liefs |
|
| arie: | Zaterdag, december 20, 2008 12:55 |
| Stil is de weg van ''loslaten'' Ingo.. Warm en liefdevol, jouw woorden. liefs, arie |
|
| PoeMustDie: | Zaterdag, december 20, 2008 12:13 |
| Heel mooi, ik voel de tonen. Ik ben zelf enigskind, en heb geen dochter. Maar ik wens je succes. PoeMustDie |
|
| Ludy: | Zaterdag, december 20, 2008 11:40 |
| Kinderen en muziek verrijken je leven. Mooi Ingo! Liefs, Ludy |
|
| _Lieverdje_: | Zaterdag, december 20, 2008 10:59 |
| de liefde voor je dochter sterk voelbaar liefs en fijne feestdagen |
|
| hiljaa: | Zaterdag, december 20, 2008 09:59 |
| herkenbaar... zoonlief speelt geen klarinet meer sinds zijn studie in unif.... knufliefs--hiljaa-- |
|
Over dit gedicht
| Auteur: sunset | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 20 december 2008 | ||
| Thema's: | ||