avondkinderen
Ik leek wakend in een droom:
de kinderen en de hond
die speelden rond de appelboom
en ik die die voor het raam stond
te kijken
te lachen
te gelukkig te zijn
als je dan achter me staat
en je armen om me slaat
en zachtjes laat je al je warmte op me los.
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: hans | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 04 april 2002 | ||
| Thema's: | ||