Los daar van...
Los daar van…
zwarte haren dansen op de wind,
het is tijd voor de kabeljauw om gevist te worden
wanneer de maan verschijnt
Ik ben gekomen om te zegevieren
over de zeeën, de golven en het zilte nat
(es gibt kein weg zurück)
ik zal sterk zijn en spuwen in hun bek
alvorens mijn haken te strelen
terwijl ze samen met mijn herinneringen
sterven
blijf ik eventjes hier op het water
achter een sluier van gedachten
en later
zal ik zat en voldaan
luisteren naar zeemansverhalen
van de man in de schaduw
tot het donker me verder draagt…
esteban 31 Januari 2009
Reacties op dit gedicht
| Dwaallicht: | Zondag, februari 01, 2009 15:36 |
| Een heel apart gedicht... prachtig, dat wel! Liefs Dina |
|
| Jacky Van den Berghe: | Zondag, februari 01, 2009 03:01 |
| Ook het leven in eenzaamheid is leven! Prachtig verwoord! Groetje, Jacky |
|
| Narcis(t): | Zaterdag, januari 31, 2009 14:22 |
| erg mooi esteban! graag gelezen |
|
| Windwhisper: | Zaterdag, januari 31, 2009 12:08 |
| heerlijk schrijven Esteban, ik voel me er prettig bij in het lezen lieve groet Cobie goede middag kuzzz |
|
Over dit gedicht
| Auteur: esteban. | 
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 31 januari 2009 | ||
| Thema's: | ||