zwervende zielen
Zwervende zielen
Verwoestende golven
van de verwilderde oceaan
overspoelt de verdorde aarde
die in stilte is vergaan.
van de verwilderde oceaan
overspoelt de verdorde aarde
die in stilte is vergaan.
De slapende zon
in eenzaamheid gewreekt.
Geen warme lichtstralen
die door de wolken breekt.
in eenzaamheid gewreekt.
Geen warme lichtstralen
die door de wolken breekt.
Het natuurlijk groen,
verschrompeld in bitterheid z’n angst
door ’t duister hels vuur
allen in vergetelheid gebracht.
verschrompeld in bitterheid z’n angst
door ’t duister hels vuur
allen in vergetelheid gebracht.
Zwervende hongerige zielen
die ieder schrikwekkend veracht.
De ongelijke strijd verloren
van de onheilspellende winnende kracht.
die ieder schrikwekkend veracht.
De ongelijke strijd verloren
van de onheilspellende winnende kracht.
- De klok die niet meer tikt,
het zwarte dat overheerst
bevestigd de verstikkende nacht
die in ieder van ons leeft –
het zwarte dat overheerst
bevestigd de verstikkende nacht
die in ieder van ons leeft –
- 9 oktober 2006 -
Reacties op dit gedicht
| PoeMustDie: | Zondag, februari 01, 2009 22:24 |
| Tja, best aardig. Maar zou toch ietsje nauwkeuriger zijn. PMD |
|
Over dit gedicht
| Auteur: artemis | 
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 01 februari 2009 | ||
| Thema's: | ||