PS - Metro.

Niet zoals de rest, eenzamer

dan zij kan niemand worden.

Ik ren niet zoals hen

gedachteloos de tijd na,

tegen de vertraging in en voordat het te laat is. De massa draagt een wit gezicht, de ochtendspits omarmt ons en maakt hun ogen leeg, stilt de gemoedsrust waar mogelijk. Ik ben eenzamer, want mijn blikveld dwaalt naar buiten, naar het ochtendgloren en de mensen die niet weten wat ze missen.

Ik glimlach, en ik ben alleen.

Geschreven door

Suzanne.

Reacties op dit gedicht

Suzanne. vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

Renate-td-:	Dinsdag, februari 10, 2009 09:43
:) Weer een topper! Succes!! Liefs

kerima ellouise:	Maandag, februari 09, 2009 22:12
ook heel mooi! liefs kerima ellouise

Bengelmans:	Maandag, februari 09, 2009 20:54
Een knuffelgedicht :P Het geeft een uitnodiging je te knuffelen :) Het schept een mooi beeld ;) Succes! Groet, Bengelmans

wijnand.:	Maandag, februari 09, 2009 20:05
sterk gedicht succes

Ludy:	Maandag, februari 09, 2009 19:45
Eenzaam, mega-eenzaam, metro-eenzaam... :) Succes Suzanne! Liefs, Ludy

_Lieverdje_:	Maandag, februari 09, 2009 19:41
succes liefs

Over dit gedicht

Auteur: Suzanne.
Gecontroleerd door:
Gepubliceerd op: 09 februari 2009
Thema's: [Delen]