Hoe ver ik ook reis, het zal me altijd betreuren.
Het feit dat ik niet kan gaan en niet kan staat.
Heb de moed zo vaak, maar het strijd is het gevaar.
Gevaar om in te storten.
Waar zal het allemaal heen gaan.
Ik wil het niet opkroppen, maar heb het besluit genomen.
Ik zal nooit meer het zelfde zijn.
Niet als morgen niet als vandaag.
De mensen om me heen hebben het goed,
Maar wat als ik het goede niet kan voelen.
Heb me goede momenten. Maar het wordt me allemaal ontnomen.
Het is maar voor heel even.
Nooit heb ik het zo moeilijk gehad met afwijzingen,
Zelfs van een grote liefde.
Het leven wat ik leefde, wil ik niet leven.
Moet altijd om me heen kijken en oppassen dat ik niet om ver getrapt wordt.
Je bent te goed voor deze wereld.
Wat als ik zeg dat ik niet meer wil strijden, al is het om een erkend te worden.
Niet meer vechten, want het levert alleen een paar jaar op.
Alles zit me tegen. Ik kan ze niet begrijpen en
De drempel om begrepen te worden is zo groot.