Zeemeeuwen
ik keer mijn ziel binnenstebuiten
jij vroeg me waar ik hem bewaarde
open de deur nog niet
je zult versteld staan
wanneer de rode kringen
zich zij aan zij presenteren
volg mijn blik van binnen naar buiten
muziek klonk nooit zoeter
of was het bitter
een leven vol schaduwen
waar de korste weg de langste bleek
ik keer mezelf
nog eenmaal binnenstebuiten
hoor de zang van de zeemeeuwen
en wat ze erin vertellen
ik weet dat je het niet kunt
zoals je achteraf gezien
nooit ook maar iets hebt gekund
Reacties op dit gedicht
| lommert: | Maandag, april 13, 2009 08:37 |
| dat die ander je niet wil verstaan ...zelfs al keer jij jezelf daarvoor...zo ik lees voor mezelf;) stevige groet van mij Gert willem |
|
| kerima ellouise: | Zaterdag, april 11, 2009 10:10 |
hoe mooi kan pijn spreken in powezie...zo mooi dus...haast aanraakbaar jouw mooie gedicht! liefs kerima ellouise |
|
| switi lobi: | Vrijdag, april 10, 2009 18:26 |
| Bitterder dan zoet.. en mooi natuurlijk! Fijne paasdagen lieverd. xx switi lobi |
|
| Renate-td-: | Vrijdag, april 10, 2009 10:44 |
| Wat een teleurstelling hierin.. Wens je fijne dag, liefs |
|
| Janny Scheybeler de Jonge: | Vrijdag, april 10, 2009 10:23 |
| ben het met farouz eens geweldig mooi dit gr.janny |
|
| Fairouz: | Vrijdag, april 10, 2009 09:19 |
| Ik begrijp nu ook wel dat men me heeft aangeraden om u eens te lezen. Omdat ik hier van geniet en zelf nooit zo kan schrijven. Zonnige groet, Fairouz |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Gert | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 10 april 2009 | ||
| Thema's: | ||