Het Buitenland
Het buitenland
Men liefste,
Het verlangen naar je groeit met de dagen zo ver weg van jou.
Elke dag als je door men gedachten zweeft verwarm je me, hier in deze pijnlijke kou.
Door en door help je me een nieuwe dag te beginnen, hier de bevolking te steunen.
O men liefste, ik doe dit niet voor men plezier maar er staan nu eenmaal zaken in ons geheugen.
Ik besef hier wat je voor me betekend al klinkt het héél bizar.
Vertrouw en geloof in me mijn prinses,
ik was verrassend in de war!
Door deze ervaring zal onze liefde groeien, een stap verder in de maatschappij.
Mag ik je één ding vragen en dat is dit laatste, wacht op mij...
Je scheetje
Men liefste,
Het verlangen naar je groeit met de dagen zo ver weg van jou.
Elke dag als je door men gedachten zweeft verwarm je me, hier in deze pijnlijke kou.
Door en door help je me een nieuwe dag te beginnen, hier de bevolking te steunen.
O men liefste, ik doe dit niet voor men plezier maar er staan nu eenmaal zaken in ons geheugen.
Ik besef hier wat je voor me betekend al klinkt het héél bizar.
Vertrouw en geloof in me mijn prinses,
ik was verrassend in de war!
Door deze ervaring zal onze liefde groeien, een stap verder in de maatschappij.
Mag ik je één ding vragen en dat is dit laatste, wacht op mij...
Je scheetje
Reacties op dit gedicht
| ela: | Zondag, april 12, 2009 16:48 |
| Zijn medelijden met de vergeten mensen , geeft hem recht te spreken. ela |
|
| trucker klaas: | Zondag, april 12, 2009 10:10 |
| hoopvolle oproep mooi ,klaas |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Willo | 
|
|
| Gecontroleerd door: pantarhei | ||
| Gepubliceerd op: 12 april 2009 | ||
| Thema's: | ||