Waar bloed opdroogt
ik kam de woorden uit je haar
zodat ik delen van jou
altijd bij me kan dragen
nu ik ingewisseld word
voor destructieve bedoelingen
zeg me na, bewerk mijn blik
de wereld zal nooit anders draaien
slechts woorden dansen
in een kring van naïeviteit
waar bloed steeds opnieuw opdroogt
tot ze niet meer vloeibaar is
mijn handen rijken
maar vergrijpen zich aan het duister
dat gecreërd is in zinnen
die je zelf nog het minste gelooft
Reacties op dit gedicht
| switi lobi: | Zaterdag, april 18, 2009 07:34 |
| Brrr... di''s een heeeele sterke, Gert! Liefs, switi lobi |
|
| hiljaa: | Vrijdag, april 17, 2009 22:00 |
| intens sterk gedicht knufliefs--hiljaa-- |
|
| Riann: | Vrijdag, april 17, 2009 15:01 |
| Mooi Gert!!! | |
| kerima ellouise: | Vrijdag, april 17, 2009 14:09 |
| heftig ditte maar knap geschreven...hele mooie afsluitzinnen ook! liefs kerima ellouise |
|
| Ludy: | Vrijdag, april 17, 2009 11:19 |
| Pijnlijk maar mooi verwoord. Dank voor je reactie bij Lentegedachte. Liefs, Ludy |
|
| Janny Scheybeler de Jonge: | Vrijdag, april 17, 2009 11:09 |
| schitterend!!!sterk gr.janny |
|
| Renate-td-: | Vrijdag, april 17, 2009 10:59 |
| Auch..! En wat een kracht hierin.. Liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Gert | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 17 april 2009 | ||
| Thema's: | ||