Optocht
vlijd me niet met je gedachtes
je zult je nooit aan mij kunnen meten
simpelweg omdat je me nooit wist te vinden
laat staan kwetsen
mijn huid droog uit
onder het blozen van je ogen
toen ik veel sterker was
dan jij me al die tijd
probeerde voor te houden
schudt je wereld maar wakker
en houdt de optocht tegen
voor je haar voorbij ziet schieten
en laat mij dat doen
waar ik altijd het beste in was
de liefde met mezelf bedrijven
Reacties op dit gedicht
| Hilly N: | Zondag, april 26, 2009 18:28 |
| Prachtig om jou te lezen Gert Lieve groet, Hilly |
|
| elze: | Vrijdag, april 24, 2009 17:13 |
| ja Gert, soms geeft het delen meer dan wat je dacht, je schrijft zoals je bent, dus prachtig laifs elze |
|
| Stip: | Vrijdag, april 24, 2009 14:22 |
| erg mooi gedicht stipje |
|
| sunset: | Vrijdag, april 24, 2009 09:25 |
| Het voelt droef en pijnvol, met een vleugje verlangen/ Vriendschappelijke groet, sunset PS: Als ik mag? ''Vlij (gebiedende wijs) me niet ...''; ''mijn huid droogT uit''. |
|
| lexx: | Vrijdag, april 24, 2009 09:17 |
| alaaf! :) (wilde ik nog effe roepen) | |
| lexx: | Vrijdag, april 24, 2009 09:16 |
| ''houd de optocht'' fijn gevoelsgedicht! | |
Over dit gedicht
| Auteur: Gert | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 24 april 2009 | ||
| Thema's: | ||