Het rood van laatste uren
het rood van laatste uren
de avond heeft haar gal gespuugd
in het rood van laatste uren
mijn kamer is in vuur gezet
door zon gebakken in de muren
ik hield de vensters dicht
de stroom emoties binnen
het enige dat ging bestond
uit wat emotieloze zinnen
dat waren mails die
om hun schaduw logen
er is geen licht dat ooit
zijn waarheid kan ontlopen
ik was er bijna voor gezwicht
de maan te zien als mijn gezicht
ze scheen een werkelijkheid
in ruimten die oneindig leken
voor mij een dwaalhof bleken
mijn voeten stonden ongegrond
hun dromen voor te wezen
wachtend op jouw hand en mond
wil melker
25/05/2009
Reacties op dit gedicht
| The Cool: | Woensdag, mei 27, 2009 15:50 |
| zo ook weer een mooie kadans Wil | |
| Jannie Hoogendam: | Maandag, mei 25, 2009 14:42 |
| zeer fraai, Wil Heel mooi en graag gelezen ( na lange tijd) knuffel voor jou Jannie |
|
| brinkieloontje: | Maandag, mei 25, 2009 08:49 |
| Mooi hoor... | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 25 mei 2009 | ||
| Thema's: | ||