Vogelvrij (uitd.)
aan mijn water valt treurig te spotten
met kijkers, al blijft het afzien
te zwoegen met dat getier in het riet
niet dat jij het ziet bovendien
klauw maar mee, zet je nagels uit
en heb moed om bij mij te blijven
geen enkel gebaar kan mij tegenhouden
pikken zal ik als dat nodig blijkt
niet langer mijn snavel laten snoeren
achterhalen is weldra geen optie meer
geschaad vertrouwen laat ik wel achter
gekortwiekt en alleen vrijheid tegemoed
Uitdaging Lieverdje
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Donderdag, juni 18, 2009 16:13 |
| een uitdaging om U tegen te zeggen knufleifs--hiljaa-- |
|
| Quicksilver: | Donderdag, juni 18, 2009 14:07 |
| Mooie uitdaging! liefs,dicky |
|
| Ludy: | Donderdag, juni 18, 2009 10:58 |
| zwoegende vogel laat los dat verdriet je veren hergroeien stijg op uit het riet Liefs, Ludy |
|
| Stip: | Donderdag, juni 18, 2009 10:36 |
| mooie uitdaging Bengelmans graag gelezen stipje |
|
| Nummer 127 : | Donderdag, juni 18, 2009 10:01 |
| je bent goed in korte, sterke woordspelletjes in specifieke vorm hoed af voor Bengelmans Nr 127 |
|
| _Lieverdje_: | Donderdag, juni 18, 2009 09:52 |
| prachtig aan uitdaging voldaan liefs |
|
| lexx: | Donderdag, juni 18, 2009 09:37 |
| de zwart-witte vogel he? doet me denken aan de reiger die hier majestueus op de fontein staat. natuurlijk alleen als het ding niet sproeit. fijn stukje natuur. | |
Over dit gedicht
| Auteur: Bengel | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 18 juni 2009 | ||
| Thema's: | ||