in het puin
zag hij de edelsteen
hij was een kenner tenminste
dat beweerde iedereen
het afval dat hij onderzocht
bleek van een bekende
hij zag haar jong en niet verwend
alsof iets haar voor hem bestemde
ze leerden van elkaar de zon
de wind en ook verdriet waarderen
in het houden van vandaag
verlangden ze ook morgen te proberen
ze vereeuwigden gevoel
weefden uit een zoekend leven
een gezamenlijk besef in
het nieuw ontluikend geven
hun projectie was een vrouw
geboren uit gedeeld verlangen
onthutsend werd de werkelijkheid
want beiden bleken helaas mannen
wil melker
22/06/2009
| Quicksilver: | Maandag, juni 22, 2009 21:25 |
| Heel bijzonder gedicht, mooi geschreven dichter! liefs,liefs dicky |
|
| hiljaa: | Maandag, juni 22, 2009 19:55 |
| graag gelezen knufliefs--hiljaa-- |
|
| Omni Allumini: | Maandag, juni 22, 2009 10:03 |
| :) hmmhaha.. leuk wending x | |
| esteban.: | Maandag, juni 22, 2009 08:23 |
| Op geheel Wiliaanse manier geschreven deze... Mooi zoals enkel jij dat kan Wil, liefs esteban |
|
| Auteur: wil melker | ||
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 22 juni 2009 | ||
| Thema's: | ||