(nogmaals) in de schoot van moeder
In de schoot van moeder aarde
Je staat daar maar te staren
Je kan nergens heen
Je bladeren reiken naar de toekomst
Je wortels naar het verleden
Alleen je hart, vol schors en blad
Reikt naar het heden
Vergetelheid verloren in
De schoot van moeder aarde
De wind die jou omarmt en teer bemind
En de zon die maakt dat je groeit
Zodat regen, sneeuw en vorst
Jou niet meer raken
Zodat je dagen staat te staren
In het heden
©jade
Reacties op dit gedicht
| isolina: | Maandag, juli 13, 2009 12:43 |
| prachtig mooi zo !!!!! komt inderdaad heel mooi uit . en ja lion10cc het straalt veel kracht uit !!!! knufff maria | |
| Lion10cc: | Maandag, juli 13, 2009 08:09 |
| deze is vee bijpassender dat geeft je woorden meer kracht mvg leon | |
| ©jade: | Maandag, juli 13, 2009 07:51 |
| deze versie is beter te lezen sorry voor de vorige achtergrond...bij deze verbeterd kusknuf jade | |
Over dit gedicht
| Auteur: ©jade | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 13 juli 2009 | ||
| Thema's: | ||