Huilde uit een dood gezicht
huilde uit een dood gezicht
wie gelooft je als
de angst het donker
bang maakt met zijn duister
als muren spreken met
gezichten die je niet vertrouwt
de ochtend vals het licht opbouwt
als herinneringen blijven malen
het verleden niet ontsnappen kan
omdat je in gedachten blijft verdwalen
je hebt vannacht het kind gezien,
gehoord dat nooit geboren is
je ontwaakte met haar tranen
het huilde uit een dood gezicht
ze heeft haar ziel gemist toen
jouw gedachten haar verwachten
je hoeft niet bang te zijn want
om je heen is gisteren in beeld
vandaag wordt morgen pas geboren
wil melker
31/07/2009
Reacties op dit gedicht
| miertje Anastacia: | Vrijdag, juli 31, 2009 20:40 |
| heel mooi gedicht groetjes miertje | |
| semara : | Vrijdag, juli 31, 2009 20:39 |
| ...rakend...mooi liefs |
|
| Big Lady: | Vrijdag, juli 31, 2009 19:51 |
| heeeel mooi geschreven | |
| Stip: | Vrijdag, juli 31, 2009 19:50 |
| intens gedicht! stipje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 31 juli 2009 | ||
| Thema's: | ||