De laatste dagen...
De laatste dagen…
al zwalpend
als een leeglopende ballon
die sist in de eerste kilte
trek ik rond van gedacht naar gedachte
een bleek gedrocht
met menselijke trekken
geen stem te laat gestorven
klinkt luider als het einde nadert
de tijd is rijp, de herinneringen zijn geschreven
woorden zwijgen de lokroep van de zee
brengen enkel nog bejaarde matrozen voort
en geel zwarte veiligheidsboeien
voor niets valt de regen naar beneden
maar
ik weet mijn vrienden niet meer wonen
hoor niet hun hartenkreten
bezie mezelf nog enkel in gebroken spiegels
herken je naam tussen de overlijdensberichten
noch bloemen noch kransen
begroeting aan de kerk om half tien
(noch bloemen noch kransen)
ik trek mijn zwarte pak aan
en besluit om toch maar niet te gaan
ik knip je naam uit de gazet
en kleef hem in het album naast jouw foto
opnieuw verenigt met je makkers
van wie ik de namen er al vroeger inplakte,
in een mooie verzameling voor het nageslacht
zie ik mezelf staan fris geschoren en lachend
maar nog zonder naam
waarop ik de bladzijde omdraai
en mijn ogen sluit
bijna vergeven van onze zonden…
esteban 3 September 2009
Reacties op dit gedicht
| Pomski: | Vrijdag, september 04, 2009 14:04 |
| Bijna. x |
|
| Jacky Van den Berghe: | Vrijdag, september 04, 2009 02:34 |
| Hopelijk nog lang lachend, fris en geschoren, beste esteban! Hartelijk, groetje, Jacky |
|
| CBR: | Donderdag, september 03, 2009 17:30 |
| Rakend. liefs cbr |
|
| Hieronymus: | Donderdag, september 03, 2009 15:53 |
| Het plakboek van de herinneringen van toen.... en toen.....en toen....jij Rakend Esteban. Ronny |
|
| verhavert: | Donderdag, september 03, 2009 13:57 |
| je raakt me met je dicht esteban kom even hier jij een knuffel |
|
| Meneer Zes: | Donderdag, september 03, 2009 13:04 |
| Meneer Zes: | Donderdag, september 03, 2009 13:04 |
| Heb aanschouwt, nu verlaat ik weer... Mr.6 |
|
Over dit gedicht
| Auteur: esteban. | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 03 september 2009 | ||
| Thema's: | ||