6 september 2004
Middag
De nacht zijn we
Toch doorgekomen
Morfine is verhoogt
Van 20 mg naar 140
Haar lippen zo verdroogt
Ik haalde een wattenstokje
Citroensmaak zat er aan
We hebben ook gebeden
Mijn zusje zag een traan...
Om acht uur komt er weer een spuit
We zijn zeer aangedaan
Om 9 uur komt nu mijn oudste broer
Hij lost ons even af
Wij gaan naar huis, voor even maar
Om onder de douche te staan
Ik wacht op vervoer van andere broer
We zullen dan samen gaan...
Ijsberend loop ik door mijn huis
Waar blijft broer Cees nu toch
Om 3 uur komt hij er eindelijk aan
En haasten ons nu nog...
We komen in mama's kamer
En vragen hoe het gaat
Mijn zusje leest uit bijbel
Ze zit naast moeders bed
Mijn broer kijkt om een hoekje
Kan het niet aanzien
En neemt even verlet...
Alle broers en zussen
Zijn even in de tuin
Ik hoor mijn moeders adem
Waarschuw mijn zusje
Want ik loop niet zo snel
Ze wil bij mama blijven
Maar ik zeg: Roep ze allemaal
Ik blijf hier; gauw komen
Hoor je het wel?
Nu zit ik naast mijn moestie
Ik praat en houd haar hoofd
Voorzichtig in mijn armen
En dep ook haar voorhoofd
Ik tel nu de seconden
Dat ik geen adem hoor
Ik tel tot tien, dan komt weer lucht
Roep: Mama, het is goed
Laat maar los het is zo goed geweest
Ze opent haar ogen
Kijkt naar het plafond
Een laatste zucht...
Mijn tranen vallen op de grond
Ik druk alarm, de zuster komt
Ze snelt nu naar de dokter
Ik ben verstomd
Maar nu terstond
Staan alle broers en zusters
Genageld aan de grond
Ik sluit haar ogen, niet haar mond
Gebit moet er nog in
Ach, moederlief, ik hou van u
Wou dat ze nog verstond...
De arts luistert met stetoscoop
Geen hartslag meer te horen
Mama is dood maar 'k voel haar wel
We moeten rustig wezen
Zingen eerbiedig nu haar lied
Ik weet dat ze ons ziet
En dat ze zachtjes fluistert nog
Kinderen van mij...
Heb om mij maar geen verdriet...
Het is klokslag vier uur
We krijgen koffie...
Vaarwel liefste moeder
Vandaag is het precies vijf jaar geleden...
Jannie@