Jou ogen!
Hetzelfde, hetzelfde is hetzelfde.
Wie jij was, wie jij bent, wie jij leeft.
Jij bent hetzelfde.
Jij kan net als mij, hetzelfde.
Maar toch dat kleine extratje dat ik in jou ogen zie is bij mij niet hetzelfde.
Jij straalt als de zon.
Jij leeft dag voor dag,
Minuut voor minuut.
Maar dat extratje in jou ogen.
Veranderd niet!
Het is hetzelfde, hetzelfde als zonet.
Hetzelfde als morgen.
Jij blijft in mijn hart altijd..
Hetzelfde!
Wie jij was, wie jij bent, wie jij leeft.
Jij bent hetzelfde.
Jij kan net als mij, hetzelfde.
Maar toch dat kleine extratje dat ik in jou ogen zie is bij mij niet hetzelfde.
Jij straalt als de zon.
Jij leeft dag voor dag,
Minuut voor minuut.
Maar dat extratje in jou ogen.
Veranderd niet!
Het is hetzelfde, hetzelfde als zonet.
Hetzelfde als morgen.
Jij blijft in mijn hart altijd..
Hetzelfde!
Reacties op dit gedicht
| OronteZs.: | Vrijdag, september 11, 2009 21:46 |
| Sen Turkmusuun;? x | |
| M-Rose: | Vrijdag, september 11, 2009 21:10 |
| elk moment is anders elk ogenblik meent een beeld veranderend op te be-leven ook voor wat het hart voelt toch mooi beschreven door jou vind ik |
|
| mucho: | Vrijdag, september 11, 2009 19:34 |
| ik weet niet het klinkt alsof je loopt te schelden maar dat is toch anders, toch?:( |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Turkseindo | 
|
|
| Gecontroleerd door: pantarhei | ||
| Gepubliceerd op: 11 september 2009 | ||
| Thema's: | ||