Dwangmatig...
Dwangmatig…
seizoenen blijven achterwege
aan de boorden van het water
de wereld klaagt steen en been
en Jezus telt rustig zijn schapen
mensen lopen aan en af
kloppen het stof van hun schouders
kweken hartstoornissen
en verzenden hopen onzin digitaal
soms springen ze onder een trein
of hangen zich op aan de hoogste boom
verzamelen kortingsbonnen voor de feestdagen
en slachten geiten en andere viervoeters
ter ere van een illusie en valse beloften
ik bedek het kruis met sentimentele woorden
en een beetje poëzie
pareer de schuine blikken
met een aanval van lusteloosheid
en luister naar het geweeklaag van menigeen
sluit de deuren achter mij
tot het leven zich verder sleept
opnieuw veroordeelt naar een winter
waarin het zichzelf verliest
in koude dagen en misplaatste verlangens
onderga de filosofie in het dagelijks bestaan
alsof het zo moet zijn
dicht een seconde of zo wat mijn ogen
en denk aan de tijden die nog moeten komen
godverdomme…
esteban 3 Oktober 2009
Reacties op dit gedicht
| Stip: | Zaterdag, oktober 03, 2009 15:34 |
| sterk neergezet esteban! stipje |
|
| ela: | Zaterdag, oktober 03, 2009 14:00 |
| Klagen helpt niet, het verspilt je tijd. ela |
|
| windwhisper: | Zaterdag, oktober 03, 2009 08:39 |
| Allereerst fijn je weer te lezen merk toch hoe sterk...tjonge wat een gevoel en emotie tekent jouw pen op liefs Cobie |
|
| Stacygo: | Zaterdag, oktober 03, 2009 03:21 |
| Vind het een sterk gedicht, Jammer van godverdomme, had daar ander woord voor gekozen, wat heftig kan overkomen. | |
| Meneer Zes: | Zaterdag, oktober 03, 2009 01:15 |
| It is always early enough to die, and it is always too late... Bukovsky? Verder een goed gedicht. Meneer Zes |
|
Over dit gedicht
| Auteur: esteban. | 
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 03 oktober 2009 | ||
| Thema's: | ||