Nog ontbloot van dood
nog ontbloot van dood
gebroken was de brug
waarop jij had gelopen
wat stappen en een
armzwaai vonden we terug
de sporen nog
ontbloot van dood
haalden de overkant
in ringen aan je hand
ze wenkten blauw
maar in een hoofdomdraai
wees je de richting aan
waarin jij wilde gaan
wij zijn afgebogen
jouw verte werd een stip
de brug is nog gebroken
omdat die onze pijlers mist
wil melker
21/10/2009
Reacties op dit gedicht
| Big Lady: | Woensdag, oktober 21, 2009 22:40 |
| heel erg mooi geschreven knuffels |
|
| switi lobi: | Woensdag, oktober 21, 2009 10:38 |
| Ik ken zo''n brug maar al te goed... heftige ontroering. Hele dikke kus, switi lobi |
|
| Anneke Bakker: | Woensdag, oktober 21, 2009 10:16 |
| Met diep respect gelezen Wil, waar pijlers ontbreken kan geen solide brug ontstaan. Ik wens je alle goeds en een lieve groet van mij Anneke |
|
| The Cool.: | Woensdag, oktober 21, 2009 08:33 |
| ontbloot van de dood? ik hou me kleren aan mooi weer Wil |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 21 oktober 2009 | ||
| Thema's: | ||