alles relatief
reeds hangt schuin het landschap
ook de tafels, kaarsen, wanden
zelfs de vlam brandt scheef
wanneer ‘t land stroomafwaarts zinkt
in uiterwaarden zich verdrinkt
wordt toch verder geserveerd
want de wereld blijft dezelfde
recht slechts hij die ’t portretteert
al is dat ook relatief
neigt hij zich naar d’ andere zijde
misschien vallen van stoelen zacht
dichters in hun scheppingsdrang
avonden in de nacht.
sunset 30-10-2009
Reacties op dit gedicht
| Kuijlemans F.: | Vrijdag, oktober 30, 2009 10:48 |
| Heerlijk.. | |
| Nummer 127 : | Vrijdag, oktober 30, 2009 10:25 |
| graag nog eens ''een sunset'' gelezen :) Bartz |
|
| red one: | Vrijdag, oktober 30, 2009 09:11 |
| wow dit leest ff fijn! |
|
| Big Lady: | Vrijdag, oktober 30, 2009 08:49 |
| heel mooi geschreven knuffels |
|
Over dit gedicht
| Auteur: sunset | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 30 oktober 2009 | ||
| Thema's: | ||