Wachten
Zwermen gedachten razen door mijn hoofd
en elk een zwelt aan tot een oorverdovend spektakel.
Rond en rond gaan ze,
tot hun koers zich hervormt.
Dan buigen ze en laten achter hen, een wanordelijke chaos vlinders als fluisterend fluweel.
Ze vliegen naar m'n borstkas.
Hun wapperende vleugels benemen me de adem.
Hun brabbelende tongen knevelen mijn hart
en trekken het snoer errond almaar meer gespannen.
En ik blijf afwachtend. Tot het moment waarvan mijn gedachten dromen
Reacties op dit gedicht
| switi lobi: | Zondag, november 01, 2009 11:16 |
| Alle thema''s proef ik in deze beklemming, maar ook hoop in de laatste regel. Fijne zondag, switi lobi Alweer mooi gedaan |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Schrijvenaar | 
|
|
| Gecontroleerd door: pantarhei | ||
| Gepubliceerd op: 01 november 2009 | ||
| Thema's: | ||