R.I.P.
Als huizen,
beken dragen,
beken daken,
niets vragen.
Het voelt niet,
als de dood,
je ons verliet,
jezelf verbood.
Het water,
van de beken,
valt in huis,
ik geweken.
Schaduw in,
mn hart geprent,
groot gemis,
graag gekent.
Zo dichtbij,
en toch het zicht,
blijft verblind,
door dodenlicht.
Ik ga missen,
wat ik liefhad,
steeds meer,
verschrikkelijk zat.
Als ik kon,
toverde ik,
jou terug,
voor die ene blik.
Die ene lach,
wil ik weer zien,
ik je graag zag,
jij beter verdient.
:(
beken dragen,
beken daken,
niets vragen.
Het voelt niet,
als de dood,
je ons verliet,
jezelf verbood.
Het water,
van de beken,
valt in huis,
ik geweken.
Schaduw in,
mn hart geprent,
groot gemis,
graag gekent.
Zo dichtbij,
en toch het zicht,
blijft verblind,
door dodenlicht.
Ik ga missen,
wat ik liefhad,
steeds meer,
verschrikkelijk zat.
Als ik kon,
toverde ik,
jou terug,
voor die ene blik.
Die ene lach,
wil ik weer zien,
ik je graag zag,
jij beter verdient.
:(
Reacties op dit gedicht
| Sarah Kalokerinos: | Donderdag, april 08, 2010 12:56 |
| Innige deelneming. Mooi dat je je gevoelens kan uitdrukken in een gedicht. ''t Is prachtig geschreven. | |
| NoInspiration: | Dinsdag, april 06, 2010 20:55 |
| x( tis inderdaad niet leuk als iemand dood gaat :''( |
|
| mucho: | Zondag, december 06, 2009 13:48 |
| mooie vorm knufkes, mucho |
|
| kerima ellouise: | Zondag, december 06, 2009 13:05 |
| missen wat je liefhad draagt de pijn zo intens... sterkte! liefs kerima ellouise |
|
| windwhisper: | Zondag, december 06, 2009 12:36 |
| ontroerend liefs Cobie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: stee | 
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 06 december 2009 | ||
| Thema's: | ||