Ik wéét
Dat je mij ontkent
Je verwacht mij
Zoveel vrouwen te zijn
Maar ik raak niet verder dan
'Meisje'
En helaas maar één per keer
(Dan nog de verkeerde, alweer)
Ik ben een therapie
Maak deel uit van een 'ons'
Waarin ik niet thuishoor
En ben niets
Wat jij toen wou
Het is mijn schuld
Dat je in gedachten nog steeds bij haar ligt
Raakt aan mijn lijf
Maar hoopt op haar gezicht