Vergankelijk..
Vergankelijkheid..
Golven overspoelen m'n kusten,
ruw en zonder enige tact.
Beesten blijven achter op m'n stranden,
gekwetst of zelfs dood.
Gewonden spartelen,
maken striemen in m'n zand.
Striemen, dieper, steeds dieper,
blijven eeuwig zichtbaar.
Steeds meer golven,
steeds meer beesten,
steeds meer gewonden,
steeds meer striemen.
M'n kusten kwijnen weg,
m'n stranden verdwijnen..
Maar m'n IK zal eeuwig blijven,
in JOUW herinnering..
(21.04.2002)
Reacties op dit gedicht
| Laisen: | Maandag, februari 16, 2004 15:25 |
| erg mooi :)! |
|
| El Caballero: | Dinsdag, april 23, 2002 19:15 |
| Mooi geschreven V@mpke. Groeten, El Caballero |
|
Over dit gedicht
| Auteur: (V@MPKE) © | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 21 april 2002 | ||
| Thema's: | ||