Vergeten te leven.
We sluiten onze ogen en glimlachen
Het is donker buiten, maar dat geeft niet
Morgen is het weer licht,
Tot die tijd is dromen genoeg.
We vergeten de tranen en vertrouwen
We weten dat het schijn is, maar nu is het goed.
Ooit vinden we wel een ander
En tot die tijd zijn we niet alleen.
We ontkennen de haat en we dansen
Ogen staan leeg, maar het is niet erg,
We vullen de horizon met alles dat we wensen
En staren ons blind in de verte.
en vergeten te leven.
Mens, droom van nu, niet van later
Vul vandaag niet met lege dromen
en een onbereikbare horizon
Vul elke seconde met leven.
Want nu is de herinnering
van later.
Reacties op dit gedicht
| Fari HS: | Zaterdag, februari 06, 2010 10:49 |
| Graag heb ik je gelezen en ik bedank je voor je mooie reactie van gisteren. met gr. Fari | |
| Nummer 127 : | Maandag, februari 01, 2010 21:09 |
| prachtig! Bxx |
|
| Janny Scheybeler de Jonge: | Maandag, februari 01, 2010 13:06 |
| heel mooi maar ja het sneeuwt hier kan niet naar buiten om schilderdoekjes te kopen maar mooi overdenkend geschreven hoor gr.janny |
|
| Anastacia: | Zondag, januari 31, 2010 23:22 |
| hele mooi overdenking stilmakend mooi geschreven lieve gr. ana | |
| Marousia: | Zondag, januari 31, 2010 20:54 |
| Pracht droefmooi schrijven en herinneringen moet je blijvend koesteren. Liefs van Marousia | |
| kerima ellouise: | Zondag, januari 31, 2010 18:31 |
| mooie mijmering liefs kerima ellouise |
|
| komma: | Zondag, januari 31, 2010 17:10 |
| mooie overdenking, klinkt ergens best triestig. | |
Over dit gedicht
| Auteur: marieke_x | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 31 januari 2010 | ||
| Thema's: | ||