liefdesvergif
als ik druppelgewijs
het liefdesvergif
binnen krijg
word ik geblinddoekt door haar stem
drink ik uit haar beker
die gevuld is met de allerlekkerste sappen
worden we onafscheidelijk van elkaar
lanceert ze mij naar hogere sferen
is ze één soort
schatbewaarster voor mij geworden
dan opeens brengt de verbeelding ons samen
door jouw wildernis gloeit de zon op mijn rug
zoals het nog nooit op mij heeft gebrand
verlaat ik de eenzame stad op zoek naar jou
klim ik naar de hoogste heuveltop
om mijn stem
te laten weerkaatsen
in het dal
johan hijzelaar
Reacties op dit gedicht
| Just*mi: | Vrijdag, februari 05, 2010 09:46 |
| Zo... shiverz | |
| Marousia: | Donderdag, februari 04, 2010 21:01 |
| Wat een mooi schrijven Johan. Liefs van Marousia | |
| M-Rose: | Donderdag, februari 04, 2010 20:33 |
| een indrukwekkend schrijven weer graag gelezen | |
| Anastacia: | Donderdag, februari 04, 2010 19:42 |
| weer heel mooi gedicht echt top groetjes ana | |
| Gert: | Donderdag, februari 04, 2010 09:20 |
| Gaaf is het eerste dat in me opkomt. ;-) Mooi!! Gr Gert |
|
| 88: | Donderdag, februari 04, 2010 08:53 |
| goh, waar haal jij het opeens allemaal vandaan zeg pfff..straks laat je iedereen hier in een stofwolk achter :) groetje weer,88 |
|
Over dit gedicht
| Auteur: johandedichter | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 04 februari 2010 | ||
| Thema's: | ||