ze zweeft soms
ze zweeft soms
tussen hemel en aarde
maar in haar ogen
staat verdriet geschreven
soms drijft ze
op een roze wolk
en ervaart geluk
dat maakt dat moment niemand stuk
soms drijft ze
verwart in een klein bootje
op de woeste golven van de zee
dat brengt droevigheid met zich mee
een andere keer
is ze stil en in zichzelf gekeerd
en denkt ze bij zichzelf
laat alle angsten voor even los
maar das moeilijker
dan men denkt
Reacties op dit gedicht
| switi lobi: | Maandag, april 19, 2010 08:20 |
| Dat is zo.. maar ze is vaak sterker dan ze denkt. Liefs, switi lobi |
|
| _Rose_: | Zaterdag, april 17, 2010 00:17 |
| weer een prachtig gedicht. Liefs |
|
| Peter van Tiel: | Vrijdag, april 16, 2010 23:21 |
| Ik geef je een dikke troostknuffel. En wens je, ondanks je verdriet, toch een fijn weekend. Liefs, Peter. |
|
| verhavert: | Vrijdag, april 16, 2010 22:34 |
| knuffelke |
|
| tweetyke: | Vrijdag, april 16, 2010 20:39 |
| herkenbaar geschreven xxx | |
Over dit gedicht
| Auteur: _Lieverdje_ |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 16 april 2010 | ||
| Thema's: | ||