kende je gezicht
in je ogen was
de wereld ontwricht
pakte je hand
maar kon jouw
gevoel niet bereiken
sprak onze woorden
de zinnen gingen
als wind langs je heen
zag je verstijven
paniek in kramp
de overhand krijgen
jij gaat verliezen
mijn klein hoopje mens alleen
op een wereld die jij niet kent
wil melker
03/07/2010
| Jannie Hoogendam: | Donderdag, juli 08, 2010 01:35 |
| Kippenvel, Wil...hoe triest en wat intensmooi geschreven knuffel van mij Jannie |
|
| karinvangelder: | Zaterdag, juli 03, 2010 19:06 |
| in-triest beste Wil . er schuilt hier veel leed ik wens jeheel veel sterkte . lieve groet x Karin |
|
| LiveYOurOwnLife: | Zaterdag, juli 03, 2010 18:31 |
| Ik heb er geen woorden voor! | |
| Yellow: | Zaterdag, juli 03, 2010 09:21 |
| wat is een mens als hij wegkwijnt, niets menselijk is dan nog van toepassing, gelukkig zijn diegenen die dan nog wat naasten om hen heen hebben, stilmakend | |
| Big Lady: | Zaterdag, juli 03, 2010 09:19 |
| heftig rakend geschreven krijg er rillingen van knuffels |
|
| Anneke Bakker: | Zaterdag, juli 03, 2010 08:18 |
| Wat een herkenning Wil, dit gevoelige gedicht raakt me. Mooi verwoord. Lieve zomergroet Anneke |
|
| Ria Klein Herenbrink: | Zaterdag, juli 03, 2010 07:36 |
| Zo moeilijk als je in een wereld leeft waarin je geen houvast hebt een pijnlijk mooi gedicht liefs Ria |
|
| trucker klaas: | Zaterdag, juli 03, 2010 06:14 |
| wat als alles wat jou heeft gevormd verwaaid in onderstromen hopend dat het nog eens stormt alsof het terug zou komen .... treffend verwoord ,klaas |
|
| Auteur: wil melker | ||
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 03 juli 2010 | ||
| Thema's: | ||