Je weet niet
Je weet niet wat ik doormaak
Je kunt me niet begrijpen
Je moet eens verder dan die glimlach van me kijken
Dit gedicht heb ik geschreven in het duister
Geschreven op gevoelens omdat er niemand is die naar me luistert
Niemand hoort me ik praat tegen de muren
Ze kijken door me heen en zien me liever gaan dan komen
Ik zoek maar hulp maar ik weet dat ik zal falen
En mocht ik ooit moeder worden
Ik zal niks op ze afreageren
Ik zal ze nooit slaan
Want ik ben niet zoals mijn vader
Reacties op dit gedicht
| Longo Ornella: | Maandag, juli 26, 2010 21:37 |
| Ik zie je... (hier dan toch) Hoor je heel duidelijk... daarom net... (((KNUFFEL))) |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Lonely-Girl | 
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 25 juli 2010 | ||
| Thema's: | ||