Weer een dag is er voorbij gegaan…
Weer een dag dat ik denk wat heb ik gedaan…
Het ene moment vrolijk en dan voel ik me weer rot…
Het ene moment heel aardig en het andere zo bot….
Soms zou ik willen schreeuwen: help ik weet niet wat er is…
Soms zou ik willen schreeuwen :hulp is wat is mis..
Vaak hoor je mensen denken…hou je nou maar stil..
In mijn hoofd zit ik dan te zeggen denk JIJ niet dat dat is wat ik wil…
Ik wou dat ik net zo als jij kon zeggen nu is het genoeg
Ik wou dat ik ook het kon opbrengen om weg te lopen ….
Keer op keer voel ik de nijd van mensen om heen…
Dan denk ik bij mezelf was ik maar geen…
Was ik maar een ander :zo iemand zoals jij
Dan kon ik even ademhalen en was ik eventjes vrij…
Juist op die momenten wil ik naar je toe…
Dan wil ik je vertellen :mijn gedachten zijn zo moe..
Dan kijk ik naar de dag van vandaag…
En zijn tranen die komen…die laten zien een dag voorbij is een dag niet begrepen