in het huis
van slangetjes en buizen
houdt steriel
de echte wereld buiten
witte jassen
stappen zelfverzekerd
in de gang
die geen einde kent
waar het verblijven
nooit went omdat je
op kamer zoveel weer
het laatste nummer bent
de zorg op maat
is ruim genomen
naast het kastje en de muur
blijken ook de druiven zuur
blijdschap en een lach
is er voor hen bij het verlaten
een enkeling vindt in dit
huis helaas zijn eeuwig thuis
wil melker
14/08/2010
| Jacqueline: | Woensdag, september 01, 2010 19:50 |
| ik werk in de wijkverpleging, we doen ons uiterste best. De beste stuurman staat aan wal. Triest dit gedicht,hun laatse adres kwaliteit in de laatste fase van hun leven, willen wij hen geven! | |
| Jacqueline: | Woensdag, september 01, 2010 19:45 |
| Ria Klein Herenbrink: | Zaterdag, augustus 14, 2010 21:02 |
| Het is voor velen een herkenbaar iets wat jij hier zo sterk en rakend neerzet helaas is de zorg keihard werken terwijl het soms niet tot uiting komt door tijdgebrek liefs en fijne avond Ria |
|
| Het Gejefte: | Zaterdag, augustus 14, 2010 17:28 |
| laaikittalot! Jef |
|
| elckee: | Zaterdag, augustus 14, 2010 12:52 |
| mooi geschreven | |
| Anneke Bakker: | Zaterdag, augustus 14, 2010 12:41 |
| Mijn man vond er zijn eeuwig thuis helaas, ik nam m''n eigen meetlat mee en deed elke dag dingen met hem waar de maat te krap genomen was(geen tijd) Confronterend Wil maar goed geschreven. Lieve weekendgroet Anneke |
|
| De kleine Vos: | Zaterdag, augustus 14, 2010 10:41 |
| dat is dan de zorg op maat. heel erg jammer dat het vaak zo gaat! groetjes Sonja |
|
| karinvangelder: | Zaterdag, augustus 14, 2010 10:15 |
| triest maar wel al te waar Wil. fijn weekend he met lieve groet x Karin | |
| Auteur: wil melker | ||
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 14 augustus 2010 | ||
| Thema's: | ||