laven in eeuwigheid
laven in eeuwigheid
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ik laaf me in mist van herfstige morgen
dartelend door wegen onbezonnen
gevoelig nog voor enkele hoogtes
die sfeer hier en daar bezoedelen kan
laven zal ik mij elke dag
aan traan van mooie herinneringen
geen wrok zal mij eeuwig belagen
het inner mag nimmer belasting dragen
in eeuwigheid zal ik me laven
ziel gebalsemd met schone schijn
onbevlekt gaat het de hemel sieren
en zonneschijn ons hart doen stralen
~~~~~~~~~~
met zon in hart en geest
vertroef ik verder naar eeuwigheid
hiljaa
Reacties op dit gedicht
| ninodepino: | Zaterdag, september 18, 2010 15:43 |
| vertroefende hillii:) nou zet hem op hey!:) leuk je weer te lezen, grtjs, nino. |
|
| windwhisper: | Zaterdag, september 18, 2010 12:31 |
| erg mooi Hilde je geeft een kijkje vanuit je hart lieve groet Cobie kuzzz |
|
| Rien de Heer: | Zaterdag, september 18, 2010 11:25 |
| Ik lees een hiljaa die schrijft vanuit haar voelen en dat maakt indruk..... Groetjessss, Rien. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: hiljaa |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 18 september 2010 | ||
| Thema's: | ||