JE LICHAAM ZONDER HEMD
je lichaam zonder hemd
ik zag je ogen
toen ik in je woorden
sporen van een vreemde las
die wegen heb je afgekapt
je had ze moeten gaan
maar hebt jezelf verloren
je had nog moeten spelen
maar je handen zijn kapot
je wereld zit op slot
hij liet je gaan, gebruikt
je staat alleen, hebt niets gedaan
je lichaam zonder hemd
jij droomt weer warmte
in een eigen zon
je trekt de dagen aan
maar je hart blijft ver
je ogen smeulen veel te donker
tranen laten maanden gaan
Ik ken je nog maar kort
je geeft mij vleugels om je waarheid
op te halen, de hemel is te ver
ik ben een vriend, je hoeft mij
niet te dromen, geef mij je hand
vertrouw de toekomst die gaat komen.
wil melker
30/04/2002
Reacties op dit gedicht
| pooky: | Woensdag, november 27, 2002 10:09 |
| en vooral... vol het vertrouwen dat jij vaak uitstraalt! | |
| pooky: | Woensdag, november 27, 2002 10:08 |
| Hoe meer ik in je gedichten rondsnuister, hoe meer pareltjes ik ontdek, vol gevoel, herinnering en herkenning... Liefs, Ilse -x- |
|
| yowjo: | Maandag, mei 27, 2002 22:25 |
| terug prachtig, zoals ik van je gewoon ben he Wil misbruik diepe sporen achtergelaten door pure "behoeften" veel liefs en knuffel yowjo |
|
| arie: | Dinsdag, april 30, 2002 20:42 |
| Lieve Wil, Jij geeft een hand die vertrouwen uitstraalt daar waar onzekerheid troef is. Ik ken die hand... Ze kan je vertrouwen zonder angst Liefs, Arie |
|
| Thecool: | Dinsdag, april 30, 2002 15:04 |
| Hahaha die Wil zit hier gewoon het naaktstrand te beschrijven maar wel heel mooi bedekt |
|
| Albrecht Paul: | Dinsdag, april 30, 2002 14:47 |
| 'je kon er nog op staan' is wat minder bezwerend, misschien. |
|
| Albrecht Paul: | Dinsdag, april 30, 2002 14:45 |
| Wel Wil, dit is ontzettend sterk. Omdat je het niet op jongens hebt zal ik me maar niet laten gaan. Als ik een meisje was, dan zou ik meteen in je armen vallen. Ik smelt! Relaties worden afgekapt, wegen niet. Liever dit om in het ritme te blijven: 'wegen heb je afgesloten' of anders: Die takken heb je afgekapt je kon er toch op staan maar hebt jezelf verloren Dit gedicht geurt en glanst van toe-genegenheid. Prachtig. |
|
| Jo Aelmans: | Dinsdag, april 30, 2002 14:18 |
| Hand in hand! De kameraden! ;-)) Nou hopp ik wel dat je een Rotterdammer bent, Wil! ;o)x Wil! Het is weer een échte Melker!!! Jo. ;o)x |
|
| lejaeghere rudi: | Dinsdag, april 30, 2002 12:39 |
| Alles laat zijn sporen na, ook de minder goede momenten. Alleen de laatste strofe kadert niet echt in de stijl van de vorige, alhoewel ik veronderstel dat er een besluit genomen wordt op het einde van het gedicht, een standpunt wordt ingenomen. Anders een 'gaaf' gedicht. Groetjes. Rudi. | |
| waterval: | Dinsdag, april 30, 2002 12:23 |
| prachtig gewoon..... | |
| free: | Dinsdag, april 30, 2002 08:50 |
| Oh Oh Wil wat mooi......!! liefs free |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: caroline | ||
| Gepubliceerd op: 30 april 2002 | ||
| Thema's: | ||