Eerlijk...
Eerlijk…
Gedragen door de golven
reis ik terug naar het verleden,
bezoek verlaten kloosters
en bid tot halve goden.
Vraag om vergeving voor mijn
toekomstige daden,
schep verlangen in een onrustige wereld
tot het geluid van de stilte mij met
volle kracht om de oren slaat.
Het is niet te bevatten,
maar in het moment dat volgt sluit ik de ogen
en val voorover in eerlijke schaamte…
esteban 25 Oktober 2010
Reacties op dit gedicht
| windwhisper: | Dinsdag, oktober 26, 2010 07:44 |
| aangrijpend en ik vind het een ware pracht, hoe kan ik me anders uitdrukken zonder in herhaling te vallen Esteban Goede morgen Lieve groet Cobie kuzzz |
|
| Jacky Van den Berghe: | Dinsdag, oktober 26, 2010 02:25 |
| Een bijzonder eerlijk gedicht! Prachtig in zijn geheel. Een apartje, Esteban! Beste groetje, Jacky |
|
| D.R. de Ruiter: | Maandag, oktober 25, 2010 23:39 |
| mooi en heel eerlijk geschreven | |
| M-Rose: | Maandag, oktober 25, 2010 22:42 |
| fair genoeg kwens je liefs |
|
| spring-in-het-veld: | Maandag, oktober 25, 2010 22:11 |
| die 2de strofe wauw, goed zeg! graag gelezen |
|
| Quicksilver: | Maandag, oktober 25, 2010 19:51 |
| wat is dit ontzettend mooi geschreven! vooral de eerlijkheid doet me wat esteban lieve groet,fijne avond dickyx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: esteban. | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 25 oktober 2010 | ||
| Thema's: | ||