Hoe bedrogen kom ik uit
en ik mijn droom fantaseer
waar ik in fabelen door krochten
marcheer en hoerensteegen markeer
door te urineren tegen hoekstenen
van steeds een nieuw adres
de diepgang van de gracht
waar mijn kiel in is blijven staan
of gehaakt aan de bodem en het eind
van een oud leven
ergens blijft mijn hart steken in
bovenstaande woorden en wil ik
vluchten in de nieuwerwetse chemie
die mijn brein wil laten rusten, de rust
die ik zocht maar nog
waar ik in fabelen door krochten
marcheer en hoerensteegen markeer
door te urineren tegen hoekstenen
van steeds een nieuw adres
de diepgang van de gracht
waar mijn kiel in is blijven staan
of gehaakt aan de bodem en het eind
van een oud leven
ergens blijft mijn hart steken in
bovenstaande woorden en wil ik
vluchten in de nieuwerwetse chemie
die mijn brein wil laten rusten, de rust
die ik zocht maar nog
niet heb kunnen omarmen
Reacties op dit gedicht
| verhavert: | Zaterdag, november 06, 2010 21:13 |
| "het genoegen kan op een illusie steunen, maar het geluk rust op de waarheid" liefs martine |
|
| _Lieverdje_: | Zaterdag, november 06, 2010 18:11 |
| hier word ik stil bij laive vriend fijne avond en morgen een heerlijke zondag liefs |
|
| Just*mi: | Zaterdag, november 06, 2010 15:43 |
| :-( | |
| Ludy: | Zaterdag, november 06, 2010 15:27 |
| wij markeren klaterend waar we gaan en zucht maait vreemde cirkels rond de stomme kern van ons bestaan Liefs, Ludy |
|
Over dit gedicht
| Auteur: elze | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 06 november 2010 | ||
| Thema's: | ||