Wat ik niet weet
Wat ik niet weet
[ kan ik ook niet schrijven ]
wat botweg, voor jou een platitude
in een wereld die transparant staat voor
je eigen ik, een ik zonder vorm
met wel een tijdlijn waaraan je bestaan
zich bedient aan de rafels van jouw
eigen gestopte sokken
in iedere lichtval
verzwijg je weer een dictee
jij tekent de leegte in
een door jouw gefantaseerde wereld,
huilt mee met de kleine dwaallijntjes
die niet weg te krijgen zijn – het verlangen
mijn vriend, ja het verlangen dat ik zolang
heb verzwegen is als het kerstfeest
dat ik bewaar totdat het kind
weer door mijn ogen kijkt
Reacties op dit gedicht
| Quicksilver: | Zondag, januari 02, 2011 17:36 |
| Dank voor de fijne reacties van het afgelopen jaar, en alle goeds voor de toekomst gewenst! liefs, Quicksilver |
|
| _Lieverdje_: | Zondag, januari 02, 2011 15:53 |
| prachtig geschreven laive vriend liefs |
|
| windwhisper: | Zondag, januari 02, 2011 11:21 |
| erg mooi Elze jouw woorden vertolken een sfeer die intens is liefs Cobie al het goede voor jou en Lia Cobie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: elze | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 02 januari 2011 | ||
| Thema's: | ||