Staan en stromen
Ik ben niet gebroken
ik sta nog steeds
al boog de wind mijn schouders naar voren
de wind
dwong mij vooruit
vanbuiten ben ik heel
mijn huid is sterker
dan wat ik in me draag
een zwak hart
met wonden die zich openen
elke keer dat ik aan je denk
als ik voel
ik voel teveel
ik voel hoe het stroomt
uit mijn hart
geen bloed van het leven
maar het diepste zwart
van smart.
ik sta nog steeds
al boog de wind mijn schouders naar voren
de wind
dwong mij vooruit
vanbuiten ben ik heel
mijn huid is sterker
dan wat ik in me draag
een zwak hart
met wonden die zich openen
elke keer dat ik aan je denk
als ik voel
ik voel teveel
ik voel hoe het stroomt
uit mijn hart
geen bloed van het leven
maar het diepste zwart
van smart.
Reacties op dit gedicht
| september: | Dinsdag, maart 01, 2016 17:24 |
| Goed heel goed geschreven | |
| entropy: | Zondag, april 03, 2011 19:14 |
| Mooi :) "Ik ben niet gebroken" ijzersterke opening | |
| nachtbrakertje: | Zondag, april 03, 2011 13:38 |
| Prachtig somber, gr Moi | |
Over dit gedicht
| Auteur: Butterfly.Lady | 
|
|
| Gecontroleerd door: de Diana | ||
| Gepubliceerd op: 03 april 2011 | ||
| Thema's: | ||