Iets dat me duint
Iets dat me duint
er is iets dat me duint
naar het Wad, de tocht
door het vlakke land
pluimt nog na, na deze
langgerekte dag
toch telkens als ik staar
over het water valt het
me op dat het me eigenlijk
niet meer boeit, alleen
de emotie spreekt nog
uit een andere tijd
maar steeds is er die drang
om weer die kraag te beklimmen
en de witte punten in de lucht
te lengen aan het land
dat mijn zicht tot
staan weet te brengen
naar het Wad, de tocht
door het vlakke land
pluimt nog na, na deze
langgerekte dag
toch telkens als ik staar
over het water valt het
me op dat het me eigenlijk
niet meer boeit, alleen
de emotie spreekt nog
uit een andere tijd
maar steeds is er die drang
om weer die kraag te beklimmen
en de witte punten in de lucht
te lengen aan het land
dat mijn zicht tot
staan weet te brengen
Reacties op dit gedicht
| Elinora: | Maandag, april 04, 2011 21:19 |
| Ik loop even met je op Elze om van het uitzicht te genieten en om even te filosoferen over de dingen des levens..Wad mooi weer van je, graag gelezen! | |
Over dit gedicht
| Auteur: elze | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 04 april 2011 | ||
| Thema's: | ||