Ik sterf niet onherroepelijk
wat leef ik zegt de roos
in een groet naar werkelijkheid
waar reuk de tastzin is
van het eind waar het boek
zichzelf ontbindt
eindeloos maar schragen
en toch de val maken die was voorzien,
voorzien van roestige spijlen
dat als gif de weg door de aderen vindt
leef ik in verlangens of droom
ik de tekst op mijn graf, het maakt
niet uit hoe oplettend
ik ook ben, want als ik stuiter
ga ik in vele vormen verder
en haak ik mijn weten
in het slot van het gelezene
in een groet naar werkelijkheid
waar reuk de tastzin is
van het eind waar het boek
zichzelf ontbindt
eindeloos maar schragen
en toch de val maken die was voorzien,
voorzien van roestige spijlen
dat als gif de weg door de aderen vindt
leef ik in verlangens of droom
ik de tekst op mijn graf, het maakt
niet uit hoe oplettend
ik ook ben, want als ik stuiter
ga ik in vele vormen verder
en haak ik mijn weten
in het slot van het gelezene
Reacties op dit gedicht
| _Lieverdje_: | Woensdag, mei 18, 2011 12:05 |
| prachtig geschreven laive vriend fijne dag liefs |
|
| hiljaa: | Woensdag, mei 18, 2011 03:02 |
| gelezen en goedgekeurd al hakende aan een truitje hahaha prachtig schrijven weer kusliefs--hilde |
|
Over dit gedicht
| Auteur: elze | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 17 mei 2011 | ||
| Thema's: | ||