School
de lange gangen vullen zich
met voetstappen
dreunend in mijn oren
daar sta ik dan
gevangen in een massa van mensen
dan opeens
verliest mijn hart zijn ritme
daar sta je dan
ogen,
donker als de nacht
maar speels als een kind
onze blikken smelten samen
een ogenblik van pure liefde
zo snel als je gekomen bent
verdwijn je weer
daar sta ik dan
alleen in de lange gang
je hebt mijn hart genomen
ik hou van je
Reacties op dit gedicht
| karin jansen: | Woensdag, juli 03, 2002 12:45 |
| ik droom al helemaal weg :-) heel mooi geschreven! |
|
| Bo: | Zondag, mei 19, 2002 14:07 |
| Verschrikkelijk, zo'n liefde; ken er alles van | |
Over dit gedicht
| Auteur: kimberley | 
|
|
| Gecontroleerd door: Robski | ||
| Gepubliceerd op: 06 mei 2002 | ||
| Thema's: | ||