Op hol geslagen
als een op hol geslagen paard
laveert mijn geest tegen spijt
en vreemde tekens, de zon
geneest en is de dood
voor niets geweest
alle rondingen in vierkante jaren
hebben mij verdomd verwond, geen
tekens van haat maar wel een verzadigde
blik, voldoening in een met moeite gespaard
colbertje weliswaar met krijtwitte strepen
rafelig en steeds een andere bril maakt het
zicht uitnodigend voor elk gebaar, de zomer
knoopt haar touw en ik verstik terwijl
mijn liefste boent en hamert om dan
toch mijn properheid tot aan het
laatst te bewaren
laveert mijn geest tegen spijt
en vreemde tekens, de zon
geneest en is de dood
voor niets geweest
alle rondingen in vierkante jaren
hebben mij verdomd verwond, geen
tekens van haat maar wel een verzadigde
blik, voldoening in een met moeite gespaard
colbertje weliswaar met krijtwitte strepen
rafelig en steeds een andere bril maakt het
zicht uitnodigend voor elk gebaar, de zomer
knoopt haar touw en ik verstik terwijl
mijn liefste boent en hamert om dan
toch mijn properheid tot aan het
laatst te bewaren
Reacties op dit gedicht
| LetMeThink: | Dinsdag, juli 05, 2011 21:18 |
| Prachtig! | |
| witteroos: | Dinsdag, juli 05, 2011 14:11 |
| wonderbaarlijk mooi gedicht. | |
| windwhisper: | Dinsdag, juli 05, 2011 11:51 |
| driemaal gelezen en het is echt een "Elze"schrijven, met de sfeer die daar bij aanwezig is en verder doortrilt bij mij als lezeres Chapeau!!!!! lieve groet Cobie kuzzz |
|
| Janny Scheybeler de Jonge: | Dinsdag, juli 05, 2011 11:37 |
| mooi mooi | |
Over dit gedicht
| Auteur: elze | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 05 juli 2011 | ||
| Thema's: | ||