de tijd passeren
geen zucht is dieper dan de mijne,
liggen herinneringen ergens daar
waar ik ze heb gelaten, de ruimte
die ik schrijf zijn beloften die
nimmer het echte leven raken
ergens tussen schemering en
wolk is de balans onevenwichtig
dragen kleine contragewichten
het respijt en het ongrijpbare
op weg naar weer een gemiste kans
doch ook deze statige nevel
trekt haar rokken op en beëdigd
de uitverkorenen die gelouterd
deze tijd passeren op weg naar
een afstand zonder grijze lokken
liggen herinneringen ergens daar
waar ik ze heb gelaten, de ruimte
die ik schrijf zijn beloften die
nimmer het echte leven raken
ergens tussen schemering en
wolk is de balans onevenwichtig
dragen kleine contragewichten
het respijt en het ongrijpbare
op weg naar weer een gemiste kans
doch ook deze statige nevel
trekt haar rokken op en beëdigd
de uitverkorenen die gelouterd
deze tijd passeren op weg naar
een afstand zonder grijze lokken
Reacties op dit gedicht
| _Lieverdje_: | Maandag, september 19, 2011 11:12 |
| prachtig geschreven laive Elze fijne dag liefs |
|
| switi lobi: | Zondag, september 18, 2011 19:47 |
| Oei.. Die weg, ik lop daar ook weleens. Liefs, switi lobi |
|
| karinvangelder: | Zondag, september 18, 2011 18:30 |
| heel mooi Elze lieve groet x Karin |
|
Over dit gedicht
| Auteur: elze | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 18 september 2011 | ||
| Thema's: | ||