Glans
Glans
tussen universum en aarde
dwalen gedachten van een dromer
ziel en hart dansen samen
speels roepend naar het verdwaalde kind
jij was niet en bent ook nooit geweest
je stem is verzegeld
je verstand al lang geleden gestolen
woorden verdwijnen of zijn ze nooit geschreven
waar zijn de winden
waarom is een echo verstomd
huil wolf tot maan en sterren
dieper dan de bron kan een kristal niet stralen
want zijn glans zal voor eeuwig zijn
***Wim****
Reacties op dit gedicht
| september: | Zaterdag, februari 28, 2015 18:26 |
| En zo wordt het nog gelezen Een eenvoudigweg prachtig gedicht een genoegen om te lezen |
|
| spring-in-het-veld: | Zaterdag, februari 14, 2015 14:35 |
| moet je eens naar de datum kijken, men leest andermans werk al na een halve dag niet meer, laat staan na een paar jaar :( | |
| SD Rio: | Zaterdag, februari 14, 2015 05:46 |
| Onbegrijpelijk dat hier niemand ooit zijn complimenten over heeft uitgesproken. Een kristal heldere boodschap recht in mijn hart. | |
Over dit gedicht
| Auteur: Black Lord |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 24 oktober 2011 | ||
| Thema's: | ||