Lees
Mijn schaduw loopt in het gewoel,
door medemens als mij aanzien.
Maar ik kwijn weg daar in de hoek,
achter tralies van alleenzijnheid.
Oppervlakkigheid straalt van me af,
bedrogen mensen kennen mij niet.
Geen verwijten zal ik zeggen,
maar één ding voor wie mij kennen wil.
Luister nimmer nog naar wat ik zeg,
lees eerder wat ik schrijf.
Reacties op dit gedicht
| Hanneke Eirinn: | Vrijdag, mei 10, 2002 01:20 |
| hmmm ik doe niets liever :)) | |
| Sheena: | Donderdag, mei 09, 2002 21:46 |
| ik doe niets anders ? *knipoog* Sheena |
|
| Jo Aelmans: | Donderdag, mei 09, 2002 19:24 |
| Ik ben zo doof als een kwartel, en ziend als een blinde.... Jo. ;o)x |
|
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 09 mei 2002 | ||
| Thema's: | ||