Mijn wolk
“Mijn wolk...”
Een kasteel van een flat
Lege kamers waar ik niet sta
Angstige stilte waar ik niet ga
Vele ramen en een eenzaam bed
Een bunker van beton
Met het zicht op vallend blad
weet ik weer wat ik heb gehad
aan het leven dat ik ooit begon
Stalen sloten op de deur
houden mijn wereld alsmaar schraal
Maar beton noch meters staal
weerhouden mij van mijn sleur
Een kerker op drie hoog
veertig treden naar mijn wolk
met een uitzicht op het volk
halen de spanning van mijn boog...
Reacties op dit gedicht
| sleepless: | Dinsdag, mei 14, 2002 10:45 |
| Heel mooi geschreven hoor! Groetjes. |
|
| michris: | Dinsdag, mei 14, 2002 00:18 |
| mooi verwoord zoals je het ziet en voelt, wel een tikkeltje verdrietige ondertoon michris |
|
| wijnand: | Maandag, mei 13, 2002 18:59 |
| schitterend | |
| MayadeBij: | Maandag, mei 13, 2002 10:45 |
| Prachtig! | |
| Paul Tesser: | Maandag, mei 13, 2002 10:00 |
| Met plezier gelezen, Basje !) -~- Van boven kijk je naar benee De mensen zijn als kruimels brood Als je valt dan ben je dood Maar daar heb je alleen jezelf mee |
|
| Hanneke Eirinn: | Maandag, mei 13, 2002 08:16 |
| hmm droevig.. | |
Over dit gedicht
| Auteur: Basje | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 13 mei 2002 | ||
| Thema's: | ||