PAS IN DE VERTE IS ER EEN ONTMOETEN
pas in de verte is er een ontmoeten
de voordeur is op slot
de achterdeur staat aan
omdat de kinderen gaan
en vrienden kunnen binnenlopen.
gordijnen voor de zon
en om het kijken te beperken
een ander mag niet zien
dat we luieren of werken
de ogen lopen over straat
ogen die niet kijken
die je steeds ontwijken
als je naar de mensen gaat
schichtig en gelaten
om maar niet de vraag te zien.
ben je net zo bang als ik misschien
de angst met jou te moeten praten.
we wonen te dichtbij
pas in de verte is er een ontmoeten
de afstand is dan groot genoeg
om elkaar als vrienden te begroeten
wil melker
15/05/2002
Reacties op dit gedicht
| fantasy: | Zaterdag, mei 18, 2002 19:01 |
| Lieve Wil, hij is prachtig, Fantasy |
|
| margot: | Zaterdag, mei 18, 2002 00:08 |
| nadenkend gelezen en herlezen *zucht* liefs,margot |
|
| waterval: | Woensdag, mei 15, 2002 12:47 |
| héél mooi...en zo herkenbaar.... | |
| arie: | Woensdag, mei 15, 2002 12:00 |
| Heerlijk dat knusse in het begin en O zo herkenbaar... Contacten met vreemden.. laat staan oog contact, is not done zo lijkt het helaas.... Zelfs ver is nog te dichtbij liefs, Arie |
|
| Thecool: | Woensdag, mei 15, 2002 10:34 |
| kannone wat een mooie wil |
|
| MayadeBij: | Woensdag, mei 15, 2002 10:06 |
| Dit is zo ontzettend Waar! GoedeMorgen Wil, een nieuwe dag is hier, en ik, ik ben niet bang van je hoor, echt niet! Vette knipoog en 'n Kus! | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 15 mei 2002 | ||
| Thema's: | ||