treurend
treurend,
Liefste der lieven
nooit een woord fout gezegd
liet ik glijden door vingers
toen van verlies onbewust
ik mis je nu naast mij
naast mij in mijn leven
want Liefste, dat blijf je
en ook Liefde brandt eeuwig
een vuur zonder vlammen
heb ik mezelf te verwijten
want ik wil je nog steeds
jou, mijn Liefste
Reacties op dit gedicht
| MayadeBij: | Donderdag, mei 16, 2002 15:30 |
| Voordat ik in snikken uitbarst, hoewel dat bijna onmogelijk is op een dag als deze, snel een Kus! En nog 1, want zo ben ik dan ook wel weer! | |
| Hanneke Eirinn: | Donderdag, mei 16, 2002 11:44 |
| :( I know the damn feeling.. | |
