Speciaal voor Cis
Hij heeft na negen maanden
de tunnel naar het leven gevonden.
Met veel inspanning moest
hij uit de moederschoot.
Hij heeft de veilige plaats
van warmte moeten verlaten.
Geluiden die hij niet kent
of toch die van mama en papa.
Beetje voor beetje zal zijn wereld
rondom hem groeien.
Elke brabbel die hij zegt
wordt een bladzijde uit zijn levensboek.
De eerste aarzelende stapjes.
Opengesperde oogjes bij het ontdekken
van een knuffel groter dan hem.
Het gerinkel van de bel.
Wordt teer in de armen genomen.
Wrijvend over zijn roze wangetjes,
tovert hij een glimlach op zijn gezichtje,
hij verdient het eerste fotootje.
Hij kent alleen geluk
In de grote mensenwereld
Terwijl wij bij ons zelf denken:
laat hem groot worden zonder pijn.
het rode draadje van zijn levenslijn,
gelieft en gekoesterd zonder pijn.
Laat hem de weg naar zijn eigen leven bewandelen.
Houdt hem vast, de steun kan hij gebruiken.
Lieve kleine Cis, laat je knuffelen,
vlug zal je de truckjes kennen,
om in de armen te verzinken.
Wij weten het, want je oogjes zullen blinken.
Daaaag………
Claire Vanfleteren ©