Verwarring komt met de jaren
naïeve gedachten verdrinken in complexiteit,
terwijl mijn Liefde enkel Liefde is,
de ooit jeugdige schaamte is nu diepe spijt,
het zwijgzame karakter baart volop ergernis,
laat me maar zijn, ik heb mijn leven,
waarin eenzaamheid me met persoonlijkheid verwent,
hou dus maar niet van mij, 'k heb niets te geven,
niets dan afstandelijke introvertie, en zo blijf ik ongekend,
Reacties op dit gedicht
| Theo Slachmuylders: | Donderdag, mei 23, 2002 22:24 |
| Knappe gedachtengang. Vraag me af hoe oud de schrijver zo ongeveer is. |
|
| Theo Slachmuylders: | Donderdag, mei 23, 2002 22:24 |
| Knappe gedachtengang. Vraag me af hoe oud de schrijver zo ongeveer is. |
|
| MayadeBij: | Dinsdag, mei 21, 2002 13:25 |
| Ik Geloof er helemaal niets van Charly! Mooi geschreven, dat absoluut! | |
| Evalie: | Dinsdag, mei 21, 2002 12:50 |
| Ik ben niet zo goed in het geven van een reactie. Maar dit is iets wat me wel raakt dus hierbij mijn reactie. |
|
| Josie: | Dinsdag, mei 21, 2002 09:21 |
| prachtig gedicht (dus toch iets te geven?) |
|
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 21 mei 2002 | ||
| Thema's: | ||